Bianca van Baast

Nieuw werk, nieuwe werkwijze en iets wat ik nog niet eerder heb gedeeld

Enkele dagen geleden postte ik mijn nieuwste schilderij op facebook en vroeg: “Moet het (qua formaat) liggend of staand getoond worden?”
Hoewel ik het doek staand geschilderd heb, vind ik het liggend namelijk mooier. Uit de reacties die ik kreeg, begrijp ik dat dit inderdaad de voorkeur heeft.

Here we come (liggend) - Bianca van Baast

Dit schilderij is echter op een heel andere manier ontstaan dan voorheen. In het verleden had ik een plan, een schets die ik als leidraad gebruikte. In de afgelopen jaren heb ik ondertussen geleerd steeds meer de controle, en dus ook plannen en schetsen, los te laten en me over te geven aan wat het leven van mij vraagt.

Toen de inspiratie kwam om er bollen op te schilderen in plaats van de voorheen bekende mensfiguren, ontstond er een grote weerstand. Maanden heb ik het uitgesteld om er uiteindelijke toch maar aan toe te geven.

Waarom ik bollen schilderde, of wat ze betekenden, wist ik niet. Ze deden me denken aan orbs: entiteiten die verschijnen in de vorm van lichtbollen om je te steunen of je te gidsen.

In good hands - Bianca van Baast

Iemand anders zag er parels in; de rijkdom van het leven. Een derde persoon zei me dat elke bol een mens vertegenwoordigde; elk op een andere plek, waardoor Bewustzijn het leven kan ervaren vanuit elk perspectief. Zoals de biljoenen cellen in een lichaam waarvan er geen een hetzelfde is.
Bijzonder hoe iedereen er weer iets anders in ziet.

Zo heb ik jarenlang de mens geschilderd in zijn meest pure vorm: naakt en kaal. Volledig ontdaan van zijn sociale masker om duidelijk te maken dat we meer op elkaar lijken dan we in eerste instantie misschien denken. Veel toeschouwers hadden er echter hele andere associaties bij. Sommigen deed het bijvoorbeeld denken aan aliens.

Het is misschien moeilijk te geloven na al die sterrenhemels die ik in het verleden heb geschilderd, maar ik heb niet zoveel met science fiction of met het buitenaardse. (Behalve wanneer het om de Pleiaden/Plejaden gaat. Hierover lezen brengt tranen in mijn ogen en een gevoel van heimwee in mij naar boven.)
Vandaar mijn verbazing toen ik zo’n vijf jaar geleden niet zo zeer de energie van engelen, overledenen of heiligen tijdens mijn meditaties waarnam, maar die van andere wezens: meestal klein, maar soms ook ruim 2 meter groot. Duidelijk buitenaards.

In the midst of creation - Bianca van Baast

Rond die tijd, ergens in mei 2021, werd ik op een nacht wakker en besloot online wat te beluisterde terwijl ik vanuit mijn keuken de donkere nacht in staarde. Opeens zag ik tussen de huizen door, ruim een kilometer verderop, witte en rode lichten het wolkendek oplichten. Meteen moest ik aan een ufo (uap) denken. Maar het kon ook van een festival komen dat normaal gesproken rond deze tijd werd gehouden. Hoewel… er was een lockdown gaande, dus dat feest ging niet door.

Ik pakte mijn mobiel en filmde het rode licht. Na de opnames telkens opnieuw terug te hebben bekeken, dacht ik: ‘Morgen zet ik dit online om te vragen wat anderen ervan denken’. Maar na die gedachte gebeurde er iets vreemds; Het rode licht in mijn video was plots verdwenen! Hoe vaak ik het filmpje ook afspeelde, de donkere nacht op mijn beeldscherm bleef donker.
Schijnbaar was dit niet het juiste moment om het met de wereld te delen.

Toen ik terug naar bed ging, droomde ik over een druk winkelgebied. Wezens die oogden als mensen, maar waarvan ik voelde dat het buitenaardsen waren, liepen me voorbij.
'Maak je geen zorgen’, leken ze te zeggen. ‘We zijn allang op aarde, maar we maken ons nog niet kenbaar.’

Terwijl ik dit nieuwe schilderij aan het schilderen was en vroeg wat de titel moest worden, kwam de titel “Here we come” binnen.
Niet alleen hoor ik om me heen dat er binnenkort aliencontact gaat plaatsvinden, maar zo voelt het ook voor mij.
En als ik dan toch luister naar het Bewustzijn, het leven dat door me heen stroomt, in plaats van naar mijn eigen voorkeur, dan moet ik toegeven dat “Here we come” toch staande moet worden getoond…
(Maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat een nieuwe eigenaar/eigenaresse dat ook moet doen)

Here we come - Bianca van Baast

Liefs,
Bianca
www.biancavanbaast.nl

Lees meer >> | 7 keer bekeken

Nieuwe samenwerking

Ik ben een samenwerking aangegaan met De Groene Deur (vintage, kunst en meer). Zij hebben enkele reproducties van mijn werk in stock.
Voor wie meer wil zien: haar sfeerkamers zijn zaterdags open van 11.00 - 17.00 uur. Je bent van harte welkom: Dorpsstraat 78, Helmond.

Into Wonderland bij De Groene Deur

Lees meer >> | 7 keer bekeken

Go with the flow

Na vijf jaar amper te hebben geschilderd, onder andere vanwege gezondheidsproblemen, eindelijk weer wat aan het spelen met verf.
Voorheen had ik altijd een eindresultaat voor ogen. Nu laat me leiden door wat er maar wil ontstaan.
Normaal schilder ik aan een schildersezel, maar door gebrek aan een eigen atelier, hangt het doek voorlopig.
Zie voor meer deze short video op YouTube http://www.youtube.com/shorts/tlA5N_EJTws

Lees meer >> | 9 keer bekeken

Blije klant

'Hij is niet alleen mooi. Hij doet ook dit met me.' Met haar duim en wijsvinger duwt ze haar mondhoeken, die al omhoog stonden, nog verder omhoog. Al snel lacht ze haar tanden bloot.

"Tegenstroom"; de titel vind ze niet helemaal passend, maar haar gevoel die zegt dat het tijd is dat iedereen zijn authenticiteit gaat ontdekken en zijn eigen eigen pad mag gaan lopen. En dat komt in dit beeld helemaal tot zijn recht.

'Hij komt in mijn (massage)praktijk te hangen', zodat iedereen geïnspireerd raakt om zijn hart te volgen en kan genieten van je prachtige werk.' 

Lees meer >> | 31 keer bekeken

‘Flow' of meestromen. Wat betekent dat eigenlijk?

Schrijven voor www.eenglimpvanjeziel.nl was nooit mijn ambitie. Als zesjarig meisje wist ik al dat ik kunstenaar wilde worden en dus was het niet meer dan logisch dat ik als volwassene ging doen waar mijn hart lag: schilderen.
Mijn omgeving begreep niet waarom ik koos voor zo’n onzeker vak. Was het niet verstandiger een beroep uit te oefenen met meer zekerheid? En schilderen als hobby ernaast te beoefenen?

Dat had gekund, maar dat zou betekenen dat ik niet zou stromen, dat ik niet het gevoel zou hebben voluit te leven, dat ik een deel van mezelf zou inhouden uit verlangen naar zekerheid, terwijl geen enkele baan die werkelijk biedt.
Al gauw werd ‘bezield leven’ dan ook het thema in mijn kunst; een uitnodiging aan de toeschouwer om jezelf te zijn, je niet in te houden maar te kiezen voor expressie, beweging en ‘flow’.

Lees meer >> | 517 keer bekeken

#kunstberenjacht

Oke, dus we hebben #berenjacht voor de kinderen. Maar hoe zit het met de volwassenen?
Die kunnen vanaf nu, met of zonder kids, op #kunstberenjacht.

Een leuk initiatief van Laura Hoek, Het Pieck. Met diverse kunstenaars.
Mijn bijdrage is het schilderij 'Houvast'. Een steuntje in moeilijke tijden.

Lees meer >> | 176 keer bekeken

Expositie per direct geannuleerd

Helaas. Het zat er aan te komen. Maar ook mijn expositie in Keulen is GEANNULEERD.
Niet zo zeer vanwege de pandemie, maar eerder door de gevolgen ervan. Mensen doen nu eenmaal gekke dingen als ze zich vervelen, opgesloten voelen of angstig zijn. 

Net als dat afval op straat uitnodigt tot het weggooien van meer afval, nodige straten en pleinen met gesloten panden uit tot vandalisme.
Hierdoor kon mijn galeriehouder in Duitsland niet meer garanderen dat mijn schilderijen nog langer veilig waren. Dus ben ik afgelopen week op en neer naar Keulen gereden om 17 van de 30 schilderijen, die zich op de expositie bevonden, op te halen. De overige 13 doeken zijn voorlopig alleen op afspraak te bezichtigen.

Kunstraum Ba CologneNeptunplatz 7 /

Lees meer >> | 193 keer bekeken

Nieuwsbrief Maart

De nieuwsbrief van maart: Over mijn laatst schilderij en een update met betrekking tot mijn expositie in Keulen. https://mailchi.mp/eab6a5649c8a/phq4g2cszg-3928890

'Minimaal een jaar liep ik er al mee rond: het idee om een schilderijenserie te maken waarmee ik mensen een hart onder riem kon steken.'

Lees meer >> | 185 keer bekeken

Nieuwste schilderij All is well (ondanks de toestand in de wereld)

Een beetje ironisch is het wel. Om mijn nieuwste schilderij dat ‘All is well' is getiteld te presenteren, terwijl het coronavirus heerst. 
Het schilderij is een aanmoediging om te vertrouwen. 
Het hele universum bestaat namelijk uit polariteit.
Er kan geen licht bestaan zonder donker.
Er kan geen liefde zijn zonder angst. 
Er kan geen gezondheid bestaan zonder ziekte. 
Er kan geen kracht voorkomen zonder zwakte. 
Alles hoort te zijn zoals het is. Het is aan ons waar we ons op focussen. Op licht, liefde, gezondheid en kracht. Of het tegenovergestelde.

De meesten van ons zijn momenteel gefocust op het tegendeel. Door het laatste nieuws te volgen en maatregelen te nemen denken we meer ellende te kunnen voorkomen. Maar het brein kan zich maar op één ding tegelijk focussen. Op ziekte of gezondheid. Op vertrouwen of op angst (machteloosheid, slachtofferschap, et cetera).

All is well - Bianca van Baast

Onaangename situaties ervaren heeft een functie. Het is een uitnodiging om je bewust te worden van wat je wel wilt. Het gekke is dat we niet hoeven te weten HOE we bereiken wat we willen. Het enige wat er toe doet is dat we voor ons zien, en voelen, WAT we willen. 

Een voorbeeld:
Ik lijd sinds de jaren ‘90 aan chronische pijnen. Het begon met een pijntje in een klein gebied dat zich steeds verder uitbreidde en meer pijn ging doen. In 2017 was het zo erg dat ik nog maar amper kon lopen, zitten of staan. Zelfs liggen vormde regelmatig een probleem. Volgens de dokter zat er niets anders op dan levenslang pijnstillers slikken. Maar vanwege een intolerantie was dat geen optie.

Dagenlang lag ik in bed me te verzetten tegen de pijn. Tot het moment dat ik het vechten beu was en me begon af te vragen WAT ik dan wel wilde. 
Ik wilde me goed voelen, energiek, krachtig en gezond. Terwijl ik, beperkt in mijn bewegingen, op bed lag, vroeg ik me af welk beeld daarbij hoorde. Ik zag mezelf op een warme lentedag buiten lopen, huppelen en rennen. Volledig vrij en genietend. Heerlijk!

Ons brein maakt geen onderscheid tussen werkelijkheid en fantasie. Het geloofde dus dat ik daar echt liep en liet mijn lichaam acuut stoffen aanmaken die mij meteen beter deden voelen. Zo stimuleerde ik het zelfhelend vermogen van mijn lichaam. 

En omdat ik nu een ‘herinnering’ had van mijn potentiële toekomst (zie Dr Joe Dispenza voor meer info hierover), begon ik te voelen dat ik kon genezen. Voor het eerst in lange tijd was ik niet meer gericht op pijnbestrijding of de angst dat het alleen maar erger zou worden. Ik had ‘gezien’ en ‘gevoeld’ dat het ook anders kon. Door de ervaring veranderde mijn focus en zag ik ineens mogelijkheden om te helen.

De pijn is nog niet helemaal over, maar ik voel het langzaam mijn lichaam verlaten. Ik kan weer uren lopen en staan. En ik voel me beter dan ik me in jaren heb gevoeld.

Gezondheid, vrede, vrijheid, liefde en een gezonde aarde is er. We moeten het alleen nog leren zien.
Wat wil jij? Zie het, voel het en word het.

All is well - www.biancavanbaast.nl

Lees meer >> | 187 keer bekeken

Aan tafel met Claudy: interview over kwetsbaarheid

In december werd ik voor Lokale Omroep Voor Oisterwijk (LOVO) geïnterviewd door Claudy Voskens. Over mijn creaties, kwetsbaarheid en bezieling. Het interview werd afgelopen zondag voor het eerst op teevee uitgezonden en is nu ook online te bekijken.

Voor meer info over Een glimp van je ziel en mijn schilderijen zie www.eenglimpvanjeziel.nl en www.biancavanbaast.nl.

Lees meer >> | 195 keer bekeken